W ramach cyklu wpisów zapoczątkowanych przez #Jakub Chabin pt. „A po co ten doradca podatkowy?”, w którym na konkretnych przykładach pokazujemy korzyści ze współpracy z doradcą podatkowym, chciałbym zwrócić uwagę na oszczędności podatkowe, jakie może przynieść audyt rozliczeń w zakresie estońskiego CIT.
Ostatnie audyty przeprowadzone u naszych Klientów pokazują jasno, że nawet przy prawidłowym „wejściu” w estoński CIT i wcześniejszych instrukcjach ze strony Kancelarii, problemy pojawiają się później — na etapie bieżącego rozliczania oraz właściwego dokumentowania wydatków.
A to właśnie w tych obszarach powstaje największe ryzyko. W razie kontroli wydatki mogą zostać zakwalifikowane jako niezwiązane z działalnością gospodarczą albo jako ukryte zyski, co w konsekwencji prowadzi do ich opodatkowania. Jest to szczególnie istotne dziś, gdy kontrole w obszarze estońskiego CIT wyraźnie się nasilają.
Czy można tego uniknąć? Tak — pod warunkiem, że odpowiednio wcześnie zidentyfikuje się ryzyka i uporządkuje rozliczenia.
Na początku warto zadbać o formalne przygotowanie całego modelu rozliczeń, w szczególności:
- udokumentować uchwałą wybór estońskiego CIT,
- dostosować plan kont do nowego sposobu ewidencji,
- uzupełnić sprawozdawczość o elementy wymagane przepisami, w tym zwłaszcza rozdzielić dochody sprzed wejścia w estoński CIT i po jego wdrożeniu.
To właśnie te działania tworzą solidną podstawę do prawidłowego ujmowania zdarzeń gospodarczych i ułatwiają ich późniejsze dokumentowanie.
Kolejnym krokiem jest weryfikacja obszarów, w których najczęściej pojawiają się błędy.
Z naszych doświadczeń wynika, że należą do nich przede wszystkim:
- rozliczenia samochodów,
- dokumentowanie podróży służbowych członków zarządu i pracowników będących wspólnikami lub osobami powiązanymi ze wspólnikami,
- wydatki pracownicze oraz wydatki dotyczące współpracowników na B2B,
- wydatki związane z bieżącą działalnością spółki, nowymi inwestycjami czy bonusami dla kontrahentów.
Warto zatrzymać się na chwilę przy tym ostatnim przykładzie. Jeżeli bonusy dla kontrahentów są transparentne, właściwie udokumentowane i mają realne uzasadnienie biznesowe, spółka co do zasady nie powinna zapłacić od nich estońskiego CIT. Ryzyko pojawia się jednak wtedy, gdy bonusy są nieudokumentowane, pozorne albo dokumentacja jest na tyle słaba, że może powstać wrażenie, iż w rzeczywistości służą transferowi zysków do podmiotów powiązanych.
Poza wskazanymi wyżej obszarami warto również regularnie analizować te zagadnienia, w których zmieniło się podejście organów podatkowych albo zapadły niekorzystne wyroki sądowe. Dotyczy to w szczególności opodatkowania jako ukryty zysk/wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą:
- pożyczek udzielanych podmiotom powiązanym,
- darowizn i wsparcia akcji charytatywnych,
- kar umownych,
- wynagrodzenia prokurenta,
- incydentalnego wykorzystania majątku firmowego do celów prywatnych,
- wynagrodzenia za najem i usługi nabywane od podmiotów powiązanych, w szczególności w kontekście zarzutu niewyposażenia spółki w aktywa niezbędne do prowadzenia działalności.
Estoński CIT nadal pozostaje atrakcyjnym rozwiązaniem dla wielu spółek, ale jego efektywność zależy nie tylko od samego wyboru tego modelu opodatkowania. Równie ważne jest to, czy spółka potrafi prawidłowo i konsekwentnie funkcjonować w tym systemie na co dzień.
Dlatego audyt rozliczeń estońskiego CIT nie powinien być traktowany wyłącznie jako działanie „obronne” na wypadek kontroli. W naszej opinii i wykonaniu to przede wszystkim narzędzie porządkujące procesy, ograniczające ryzyka i pozwalające zachować realne korzyści podatkowe, które były celem wejścia w ten model.
Uważamy, że ważne jest nie tylko bezpieczeństwo podatkowe, ale również praktyczne wsparcie w prowadzeniu biznesu: jasne wskazanie ryzyk, konkretne rekomendacje i rozwiązania możliwe do wdrożenia w organizacji.
Właśnie temu powinien służyć dobrze przeprowadzony audyt — nie tylko identyfikacji problemów, lecz przede wszystkim wyjściu naprzeciw specyficznym oczekiwaniom każdego z Klientów i zabezpieczeniu jego działalności w sposób, który wspiera dalszy rozwój firmy.